KUALA LUMPUR – Apabila nama seseorang dijadikan bahan tuduhan dan spekulasi di media sosial, kesannya bukan sahaja dirasai oleh individu tersebut, malah turut menimpa ahli keluarga, sahabat dan orang-orang yang rapat dengannya. Itulah yang sedang dihadapi oleh Datin Seri Rosmah Mansor apabila sebuah video tular mengaitkan beliau dan ahli keluarganya dengan pemilikan hartanah mewah bernilai USD13 juta (RM61.3 juta).

Dakwaan yang tersebar pantas di platform media sosial itu mendorong beliau tampil membuat penjelasan serta mengambil tindakan undang-undang bagi mempertahankan nama baiknya.

Melalui kenyataan media yang dikeluarkan, Rosmah menafikan sekeras-kerasnya semua tuduhan tersebut dan menegaskan bahawa beliau tidak pernah terlibat dalam sebarang urusan pembelian hartanah seperti yang didakwa. Malah, beliau turut menafikan dakwaan penggunaan syarikat proksi atau “shell company” yang dikaitkan dalam video berkenaan.

Bagi Rosmah, perkara ini bukan sekadar isu politik atau persepsi awam. Ia melibatkan maruah diri, nama keluarga dan hak setiap individu untuk tidak dihukum melalui media sosial tanpa bukti yang sah.

Apabila Fitnah Menjadi Senjata

Dalam dunia digital hari ini, fitnah boleh tersebar lebih pantas daripada kebenaran. Satu video, satu hantaran atau satu tuduhan boleh dikongsi ribuan kali dalam masa yang singkat tanpa semakan atau pengesahan.

Apa yang lebih membimbangkan, ramai yang terus mempercayainya hanya kerana ia tular.

Keadaan ini bukan sahaja berlaku kepada Rosmah, malah telah menimpa ramai individu lain yang menjadi sasaran serangan media sosial. Bezanya, apabila seseorang itu merupakan tokoh awam, kesannya menjadi jauh lebih besar kerana setiap dakwaan akan mendapat perhatian meluas.

Justeru, tindakan Rosmah membuat laporan polis dilihat sebagai langkah yang wajar dan bertanggungjawab. Jika benar terdapat unsur fitnah dan penyebaran maklumat palsu, maka biarlah pihak berkuasa menjalankan siasatan dan menentukan kebenarannya.

Bukan Kali Pertama Mempertahankan Nama Baik

Mereka yang mengikuti perkembangan politik negara pasti mengetahui bahawa ini bukan kali pertama Rosmah mempertahankan dirinya melalui saluran undang-undang.

Sebelum ini beliau pernah mengambil tindakan saman fitnah terhadap individu yang didakwa mengeluarkan kenyataan yang mencemarkan reputasinya, termasuk melibatkan seorang pelawak yang membuat lawak melampau yang berunsur fitnah terhadap beliau.

Bagi sesetengah pihak, tindakan sedemikian dianggap keras. Namun dari sudut yang lain, ia adalah hak setiap individu yang merasakan dirinya difitnah atau dizalimi.

Dalam sebuah negara yang menjunjung kedaulatan undang-undang, mahkamah adalah tempat terbaik untuk menentukan siapa yang benar dan siapa yang salah, bukannya media sosial.

Pengajaran Yang Mungkin Datang Terlambat

Ramai penyokong Datuk Seri Najib Tun Razak dan Datin Seri Rosmah Mansor berpendapat bahawa tindakan undang-undang terhadap penyebar fitnah sepatutnya dilakukan dengan lebih awal dan lebih tegas.

Mereka percaya bahawa sepanjang tempoh sebelum kejatuhan kerajaan Barisan Nasional pada tahun 2018, pelbagai tuduhan, persepsi dan naratif negatif telah disebarkan secara besar-besaran sehingga membentuk pandangan rakyat terhadap kepimpinan negara ketika itu.

Benar atau tidak pandangan tersebut, ia tetap menjadi satu pengajaran penting dalam politik moden — bahawa persepsi yang diulang berkali-kali akhirnya boleh diterima sebagai kebenaran oleh sebahagian masyarakat.

Mungkin atas sebab itulah Rosmah kini memilih untuk tidak lagi berdiam diri apabila berdepan dakwaan yang dianggap tidak benar.

Di Sebalik Politik, Mereka Juga Manusia

Sering kali masyarakat melihat tokoh politik hanya melalui lensa politik semata-mata. Namun di sebalik gelaran, jawatan dan kontroversi, mereka juga manusia biasa yang mempunyai keluarga, anak-anak dan cucu-cucu yang turut merasai kesan setiap tuduhan yang dilemparkan.

Tidak kira apa pun pandangan seseorang terhadap Rosmah Mansor, setiap individu berhak mendapatkan keadilan dan peluang untuk mempertahankan diri.

Tiada siapa yang sepatutnya dihukum hanya berdasarkan dakwaan yang belum dibuktikan. Dan tiada siapa juga yang harus kehilangan hak untuk menjelaskan keadaan sebenar hanya kerana sentimen awam sudah terlebih dahulu menghukum.

Rosmah Terus Tabah Menghadapi Ujian

Bagi para penyokong, mereka melihat ketabahan Najib dan Rosmah sepanjang menghadapi pelbagai cabaran sebagai sesuatu yang wajar dihormati.

Walaupun berdepan pelbagai tekanan dan ujian selama bertahun-tahun, pasangan tersebut tetap meneruskan kehidupan dengan penuh kesabaran serta menggunakan saluran undang-undang bagi mempertahankan hak mereka.

Ramai yang terus mendoakan agar kedua-duanya diberikan kekuatan, ketenangan dan keadilan dalam menghadapi segala cabaran yang mendatang.

Dalam masa yang sama, penyokong Barisan Nasional turut berharap agar parti itu kembali mendapat kepercayaan rakyat menjelang Pilihan Raya Negeri Johor dan Negeri Sembilan akan datang.

Namun lebih daripada soal politik, isu ini sebenarnya mengingatkan kita tentang satu perkara yang lebih besar — bahawa fitnah boleh memusnahkan kehidupan seseorang, dan kebenaran perlu sentiasa diberi ruang untuk didengar.

Kerana pada akhirnya, maruah seseorang tidak seharusnya ditentukan oleh apa yang tular di media sosial, tetapi oleh fakta, bukti dan keadilan yang ditegakkan melalui proses yang sah. – NMH

The post Rosmah Bangkit Melawan Fitnah: Maruah, Keluarga dan Hak Mendapatkan Keadilan first appeared on NMH.

Penghakiman terbaharu terhadap Datuk Seri Najib Razak telah melangkaui ruang perbahasan biasa mengenai salah atau tidak salah. Ia kini menjadi simbol kepada satu kebimbangan yang lebih besar — bahawa keadilan sedang dilaksanakan tanpa keseimbangan, tanpa ihsan, dan tanpa kesederhanaan yang sepatutnya menjadi asas kepada sistem perundangan sebuah negara berperlembagaan.

Tiada siapa yang menuntut layanan istimewa untuk Najib. Namun apa yang dipersoalkan ialah sama ada prinsip keadilan yang sama sedang diterapkan, atau sama ada hukuman telah berubah menjadi satu bentuk demonstrasi kuasa yang keras dan tidak perlu.

Penolakan Mutlak Terhadap Sumbangan Arab Saudi

Antara aspek paling mengelirukan dalam penghakiman ini ialah penolakan mutlak terhadap dakwaan sumbangan daripada pihak Arab Saudi, yang dilabel sebagai “palsu”. Kesimpulan ini dibuat tanpa memberikan pertimbangan wajar kepada fakta penting yang telah lama diketahui umum.

Satu pasukan penyiasat khas yang diketuai oleh SPRM bersama Polis Diraja Malaysia telah dihantar ke Riyadh untuk menyiasat perkara ini. Lebih signifikan, arahan untuk siasatan antarabangsa tersebut datang daripada Najib Razak sendiri, selaku Perdana Menteri ketika itu.

Adalah sukar untuk menerima secara logik bahawa seseorang yang kononnya memalsukan sumber dana akan mengarahkan siasatan rasmi, merentas sempadan, ke negara asal dana tersebut. Tindakan ini, sekurang-kurangnya, menunjukkan kepercayaan tulen bahawa sumbangan itu wujud dan boleh disahkan melalui saluran sah.

Tambahan pula, isu sumbangan ini pernah dilaporkan oleh media antarabangsa berwibawa seperti Reuters dan The Guardian. Walaupun laporan media bukan penentu kebenaran undang-undang, ia mengukuhkan hakikat bahawa isu ini mempunyai asas fakta dan konteks antarabangsa — bukan rekaan sewenang-wenangnya.

Keterangan Terpilih dan Soal Kredibiliti

Lebih membimbangkan ialah kebergantungan mahkamah terhadap keterangan Jasmine Loo, yang pernah berkhidmat di firma guaman yang sama dengan Hakim Collin, Zain & Co, sebelum kemudiannya menjadi pelarian dan dikaitkan dengan penyelewengan jutaan ringgit dana 1MDB.

Kredibiliti saksi ini telah lama dipersoalkan. Terdapat juga keterangan lain yang mencabar dakwaannya, termasuk daripada saksi yang lebih bebas dan munasabah. Namun begitu, kenyataannya masih dirujuk bagi menyokong dapatan bahawa surat-surat diraja tersebut adalah palsu.

Dalam sistem keadilan yang sihat, persoalan bukan sekadar siapa yang memberi keterangan, tetapi mengapa keterangan tertentu diberi keutamaan sementara bukti lain diketepikan tanpa alasan yang meyakinkan. Apabila penilaian bukti kelihatan terpilih, persepsi ketidakadilan menjadi sukar dielakkan.

Hukuman Terhadap Najib: Antara Keadilan dan Penghinaan

Tahap hukuman yang dikenakan terhadap Najib Razak menambah lagi kebimbangan. Jumlah denda yang luar biasa serta tempoh hukuman penjara yang panjang kelihatan tidak seimbang dan melampaui prinsip kewajaran.

Hukuman yang terlalu berat tidak semestinya mencerminkan keadilan yang tegas. Dalam keadaan tertentu, ia lebih mudah ditafsirkan sebagai usaha untuk mengaibkan — menghantar mesej bukan sahaja kepada tertuduh, tetapi kepada masyarakat, bahawa belas ihsan dan kesederhanaan tidak lagi menjadi pertimbangan.

Dalam sebuah sistem yang matang, hukuman berfungsi untuk menegakkan undang-undang, bukan untuk memuaskan kemarahan awam atau menjadikan seseorang sebagai simbol penghinaan berpanjangan.

Nada Najib dan Kontras Moral

Dalam kenyataan peribadinya kepada media, Najib Razak menegaskan bahawa perjuangannya bukan untuk mengelak tanggungjawab, tetapi untuk menuntut hak yang diperuntukkan oleh undang-undang serta mempertahankan integriti Perlembagaan. Beliau turut menyeru rakyat Malaysia agar kekal tenang, rasional dan tidak terlibat dalam sebarang provokasi yang boleh menjejaskan keharmonian awam atau menghina proses perundangan.

Nada ini — sama ada disukai atau tidak — berdiri dalam kontras yang ketara dengan gambaran seorang individu yang kononnya mencabar sistem kehakiman. Ia mencerminkan pendirian untuk terus berjuang melalui saluran sah, dengan maruah dan kesabaran.

Artikel ini bukan pembelaan peribadi terhadap Najib Razak, dan bukan juga penafian terhadap kesalahan. Ia adalah seruan supaya keadilan dilaksanakan dengan kebijaksanaan, konsistensi dan keseimbangan.

Apabila hukuman dilihat keras tanpa timbang rasa, dan keputusan kelihatan menutup ruang kepada keraguan munasabah, maka yang terhakis bukan maruah seorang individu — tetapi keyakinan rakyat terhadap sistem keadilan itu sendiri.

Jika itu berlaku, kerosakan yang ditinggalkan akan jauh lebih besar daripada mana-mana kes individu. – NMH

The post Najib Razak: Apabila Hukuman Menjadi Instrumen Penghinaan first appeared on NMH.

Adendum Diraja — titah bertulis yang menggunakan kuasa perlembagaan Yang di-Pertuan Agong untuk mengurniakan ihsan — telah ditolak oleh mahkamah.

Dari segi undang-undang, kes ini mungkin dianggap selesai.
Namun dari perspektif politik dan perlembagaan, keputusan ini menimbulkan preseden berbahaya: ia memberi isyarat bahawa titah diraja yang membawa unsur ihsan pun boleh diketepikan tanpa penglibatan bermakna Raja-Raja Melayu.

Pengampunan Diraja, dalam kes ini yang termaktub dalam Addendum Diraja oleh Yang di-Pertuan Agong ke-16, bukan pengisytiharan tidak bersalah. Ia bukan celah teknikal dalam sistem kehakiman. Ia adalah kuasa ihsan — satu mekanisme perlembagaan yang bertujuan memanusiakan undang-undang apabila prosedur formal memenuhi keperluan legaliti tetapi gagal menjangkau keadilan sejati.

Kerana itu, isu ini jauh lebih besar daripada seorang bekas perdana menteri.
Ia tentang Kuasa Ihsan dan kesihatan institusi Raja Berperlembagaan Malaysia.

Adendum Diraja – Apabila Ihsan Menjadi Lemah

Dalam sistem Raja Berperlembagaan, kuasa Yang di-Pertuan Agong bukan sekadar simbolik. Prerogatif ihsan wujud sebagai imbangan moral terhadap ketegasan undang-undang — peringatan bahawa keadilan tanpa kemanusiaan boleh berubah menjadi kekejaman.

Namun, Addendum Diraja ditolak atas alasan prosedur, tanpa penglibatan terbuka istana, tanpa kejelasan sama ada nasihat undang-undang telah diperoleh, dan tanpa jaminan bahawa budi bicara diraja benar-benar diambil kira.

Jika ihsan boleh disempitkan sebegitu mudah hari ini, apa akan berlaku esok — apabila melibatkan rakyat lain, Raja lain, atau ujian perlembagaan lain?

Sikap berdiam diri Raja-Raja Melayu dalam isu ini amat membimbangkan. Diamnya mereka berpotensi menjadikan ihsan hanya wujud secara teori — diiktiraf dalam perlembagaan, tetapi tersisih dalam amalan.

Baca juga: BLACK DAY FOR JUSTICE FOR MALAYSIA AS NAJIB BEGINS SENTENCE

Daripada Titah Diraja ke Perayaan Politik

Kemudian muncul dimensi politik.

Ahli politik DAP, Yeo Bee Yin, menulis: “Another reason to celebrate this year end.”

Sementara itu, Raja Sara Petra merumuskan keputusan itu secara ringkas:

Addendum Diraja ditolak.
Tahanan rumah dinafikan.
Tiga tahun lagi di Kajang.

Kedua-duanya tepat dari segi fakta. Tetapi hanya satu bernada meraikan — dan itu yang penting.

Ungkapan Yeo Bee Yin memberi impak lebih besar daripada mahkamah sendiri — bukan kerana Najib Razak tidak bersalah, tetapi kerana ia mengesahkan apa yang lama dirasakan oleh akar umbi UMNO: isu ini bukan semata-mata soal undang-undang atau keadilan, tetapi juga penghinaan politik.

Keadilan menuntut kewaspadaan.
Ihsan menuntut kerendahan hati.
Perayaan tidak menuntut kedua-duanya — dan tiada tempatnya apabila prerogatif perlembagaan dipersoalkan.

Senyap UMNO: Ujian Sebenar Adendum

Kini tumpuan beralih daripada Najib kepada UMNO.

UMNO berada dalam kerajaan. UMNO menyediakan kestabilan Parlimen. UMNO menanggung kos politik dan emosi kerajaan perpaduan — berulang kali.

Namun apabila tokoh kerajaan sendiri meraikan tahanan rumah Najib yang masih dijalankan, UMNO berada dalam kedudukan terhimpit.

Ini bukan sekadar isu undang-undang atau moral.
Ini adalah penghinaan politik.

Adakah UMNO akan terus berdiam diri?
Mengeluarkan kenyataan berhati-hati tentang “menghormati mahkamah” sementara maruahnya terhakis secara terbuka?

Setiap kali Najib dipersendakan oleh sekutu politik, yang terjejas bukan Najib semata-mata.
Ia adalah kuasa tawar UMNO, relevansinya, dan kedudukannya dalam kerajaan perpaduan.

Kerajaan perpaduan tidak boleh bertahan jika satu pihak menanggung luka, sementara pihak lain meraikan kemenangan.

Preseden yang Kekal

Najib Razak akan terus menjalani hukuman.
Mahkamah telah bersuara.

Namun preseden telah tercipta.

Titah diraja yang membawa unsur ihsan boleh diketepikan tanpa suara Raja.
Sekutu politik boleh meraikan penderitaan rakan sendiri tanpa sebarang akibat.
Dan makna sebenar Pengampunan Diraja boleh disempitkan secara senyap.

Adendum Diraja mungkin ditolak.
Tetapi penghakisan kuasa ihsan telah direkodkan.

Kini perhatian bukan lagi pada mahkamah, tetapi kepada Raja-Raja untuk merenung, dan kepada UMNO untuk menilai sama ada parti itu masih memahami kuasa dan prinsip yang selama ini didakwa dipertahankannya.

Kerana apabila ihsan dikecilkan, keadilan sendiri menjadi semakin sempit.

The post Adendum Diraja: Apabila Kuasa Ihsan Secara Senyap Diruntuhkan first appeared on NMH.

Hujahan penutup dalam perbicaraan Datuk Seri Najib Razak berhubung 1Malaysia Development Berhad (1MDB) minggu ini telah mengembalikan fokus kepada persoalan paling asas — di mana bukti yang sebenar?

Selepas bertahun-tahun rakyat disajikan drama politik dan retorik berapi, pasukan pembelaan tampil dengan fakta yang menggugat naratif pendakwaan: kes ini bukan dibina atas bukti, tetapi atas hearsay, percanggahan dan amnesia terpilih.

Lebih membimbangkan, sistem perundangan kini tampak berat sebelah — membiarkan mereka yang benar-benar bertanggungjawab bebas, manakala bekas Perdana Menteri terus dipersalahkan.

Pendakwaan Berdiri Di Atas Hearsay dan Penafian

Sepanjang minggu hujahan, pasukan pembelaan menunjukkan bagaimana pendakwaan bergantung sepenuhnya kepada keterangan hearsay dan double hearsay, khususnya daripada saksi seperti Shahrol Azral, bekas CEO 1MDB, yang membuat tuduhan besar tanpa dokumen atau bukti langsung.

Hakim Datuk Collin Lawrence Sequerah sendiri pernah mengingatkan bahawa dapatan di peringkat prima facie bukanlah bukti muktamad. Undang-undang menuntut agar semua bukti — sama ada daripada pendakwaan atau pembelaan — dinilai semula sebelum sabitan dibuat melampaui keraguan munasabah.

Namun, apa yang ditunjukkan pendakwa minggu ini lebih beremosi daripada berfakta. Mereka gagal membuktikan elemen utama kes, sebaliknya lebih ghairah untuk menghukum daripada mencari kebenaran.

Derma Arab Saudi: Dahulu Disahkan, Kini Dinafikan

Pendedahan paling ketara dalam hujahan pembelaan ialah bagaimana pendakwaan terus menafikan kesahihan derma daripada Arab Saudi, sedangkan perkara itu telah disahkan sendiri oleh pihak berkuasa Malaysia dan Arab Saudi.

Wakil daripada Pejabat Peguam Negara, Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) dan agensi kerajaan lain pernah ke Arab Saudi untuk menemubual pegawai tinggi kerajaan di sana. Hasil siasatan mengesahkan bahawa derma tersebut dijanjikan oleh Raja Abdullah kepada Najib.

Oleh itu, tidak hairanlah Najib percaya bahawa dana yang diterima ke dalam akaunnya adalah derma untuk aktiviti CSR dan kempen pilihan raya.

Malah, apabila menyedari sebahagian dana itu tidak digunakan, Najib memulangkan baki berjumlah USD620 juta kepada kerajaan Arab Saudi.

Seperti yang disebut oleh pasukan pembelaan, pencuri mana yang memulangkan semula barang curi?

Dalang Sebenar Masih Bebas, Najib Terus Dihukum

Keadilan yang pincang paling jelas terlihat dalam bagaimana dua individu utama di sebalik urus niaga 1MDB — Jho Low dan Jasmine Loo — tidak dikenakan sebarang tindakan tegas.

Kedua-duanya memainkan peranan utama dalam menyusun dan memindahkan dana 1MDB. Namun apabila skandal ini meletup, kedua-duanya melarikan diri.
Jho Low kekal sebagai pelarian, manakala Jasmine Loo, yang pernah terlibat secara langsung, kini dijadikan saksi pendakwaan selepas mengembalikan sebahagian aset dan harta.

Lebih mengejutkan, Shahrol Azral, individu yang mengetuai 1MDB ketika semua keputusan dibuat, tidak didakwa. Sebaliknya, beliau dijadikan saksi utama pendakwaan — dilindungi daripada tindakan undang-undang, manakala Najib yang hanya berperanan dalam lembaga penasihat tanpa kuasa eksekutif, terus dipersalahkan.

Dalam mana-mana sistem kehakiman yang adil, keadaan sebegini sudah cukup untuk menggugurkan keseluruhan kes.

Peranan Bank Negara dan Sikap Sambil Lewa Institusi

Pembelaan turut menimbulkan isu peranan Bank Negara Malaysia (BNM) yang sebenarnya mengetahui sepenuhnya tentang kemasukan dana tersebut dan malah menasihati Najib untuk menggunakan akaun peribadi bagi urusan derma Arab Saudi.

Dengan pemantauan aliran kewangan yang ketat, mustahil wang berbilion boleh masuk tanpa pengetahuan Bank Negara. Namun, apabila isu ini menjadi sensasi, pihak berkuasa tersebut memilih untuk berdiam diri — dan Najib pula menjadi mangsa kecaman dan pertuduhan.

Inilah wajah sebenar keadilan terpilih — apabila institusi gagal melaksanakan tanggungjawab, tetapi pemimpin yang bertindak atas nasihat mereka pula dihukum.

Perbicaraan Yang Tidak Akan Bertahan Di Negara Lain

Di mana-mana negara lain, kes yang dipenuhi percanggahan, hearsay dan saksi yang diragui seperti ini pasti sudah digugurkan.
Namun di Malaysia, perbicaraan ini diteruskan walaupun bukti nyata semakin goyah.

Pasukan pembelaan menunjukkan bahawa kes ini dibina atas andaian, spekulasi dan dokumen yang tidak disahkan.

Pasukan pembelaan diketuai oleh Tan Sri Muhammad Shafee Abdullah, dibantu oleh Datuk Tania Scivetti, Wan Azwan Aiman Wan Fakhruddin, Wan Mohammad Arfan Wan Othman, Hartrisha Kaur Sandhu dan Naresh Mayachandran.

Sementara itu, pihak pendakwaan pada awalnya diketuai oleh bekas hakim Mahkamah Persekutuan Datuk Seri Gopal Sri Ram sebelum pemergiannya pada Januari 2023. Kes ini kini dikendalikan oleh Datuk Ahmad Akram Gharib dan Datuk Kamal Baharin Omar, bersama barisan DPP termasuk Mohamad Mustaffa P Kunyalam, Deepa Nair Thevarahan, Nadia Mohd Izhar, Najwa Bistamam, Hazmida Harris Lee dan Siti Aina Rodhiah Shikh Md Saud.

Ketika mahkamah dijadualkan mendengar hujahan penutup terakhir pada Selasa, 4 November dan keputusan pada 26 Disember, rakyat kini menanti: Adakah keadilan akan berpihak kepada kebenaran, atau sistem akan terus tunduk kepada tekanan politik dan persepsi?

Kerana seperti yang diingatkan oleh pasukan pembelaan, keadilan sebenar bukan tentang persepsi atau tajuk utama media — tetapi tentang bukti, tanggungjawab dan kebenaran. – NMH

The post Pembelaan Najib Razak Serlahkan Keadilan Terpilih Dalam Kes 1MDB first appeared on NMH.

Turun Anwar — Protes Yang Tidak Wajar Dipandang Dengan Sebelah Mata

Perhimpunan jalanan Sabtu lalu di bawah panji Turun Anwar bukan bertujuan untuk menjatuhkan Perdana Menteri yang dipilih secara sah melalui rusuhan jalanan. Rakyat Malaysia sedia maklum bahawa Perdana Menteri hanya boleh diganti mengikut Perlembagaan—sama ada melalui undi tidak percaya di Parlimen (yang kini sedang bersidang) atau melalui perkenan Diraja demi kestabilan negara. Kedua-dua mekanisme ini berlandaskan undang-undang dan telah pun berlaku dalam sejarah politik negara yang tidak kurang bergelora.

Namun, demonstrasi ini—walau kecil atau simbolik—bukan sekadar tentang angka. Ia adalah mesej jelas dan disengajakan: Pakatan Harapan, terutamanya Perdana Menteri Anwar Ibrahim, semakin hilang kepercayaan rakyat, termasuk daripada mereka yang dahulu menyokongnya.

Apa Sebenarnya Yang Dibangkitkan Dalam Protes Ini

Seperti yang dihujahkan dengan jelas oleh Raja Sara Petra dalam hantaran Facebook beliau, protes ini adalah tentang akauntabiliti. Ia adalah kemuncak kekecewaan terhadap kos sara hidup yang meningkat, dasar ekonomi yang tidak peka, serta perasaan bahawa kerajaan ini semakin terputus dari denyut nadi rakyat. Para penunjuk perasaan bukan mahu meruntuhkan institusi demokrasi —mereka mahu institusi itu kembali berfungsi untuk rakyat.

Dan Kemunculan Mahathir…

Sudah menjadi kebiasaan, tiada demonstrasi di Malaysia lengkap tanpa kontroversi. Dan kali ini, ia hadir dalam bentuk kehadiran Tun Dr Mahathir Mohamad.

Kehadiran bekas Perdana Menteri nonagenarian itu mencetuskan reaksi bercampur, termasuk dari kalangan yang menyokong protes tersebut. Ya, Mahathir masih dihormati di sesetengah tempat, tetapi jangan lupa — dua penggal beliau sebagai Perdana Menteri meninggalkan legasi ketegangan kaum, kronisme tegar, dan janji-janji politik yang dimungkiri. Seperti yang dikongsikan dalam satu hantaran tular, kemunculan semula Mahathir hanya mencemarkan gerakan yang sepatutnya lahir daripada rakyat, bukan individu berkepentingan.

Kesilapan DAP: Isu Sampah

Dalam satu tindakan yang sudah dijangka dari DAP, fokus utama Nga Kor Ming terhadap protes itu adalah… sampah. Menteri itu memilih untuk menegur longgokan sampah yang ditinggalkan penunjuk perasaan, dan meluahkan kekecewaan dalam Sinar Harian bahawa peserta telah “membuang sampah merata-rata.”

Sukar untuk membayangkan reaksi yang lebih tidak peka. Ketika rakyat turun ke jalan menyuarakan tuntutan, mengecilkan tindakan mereka kepada isu kebersihan bukan sahaja dangkal — malah mencerminkan keangkuhan. Dan untuk DAP, yang sekian lama bergelut dengan persepsi negatif dalam kalangan majoriti Melayu, retorik sebegini hanya memburukkan lagi jurang tersebut.

Ironinya, seorang ahli PAS dilihat membantu membersihkan kawasan selepas protes — satu tindakan yang lebih bermakna daripada sebarang kenyataan menteri.

Penyokong Najib: Kekuatan Dalam Diam

Datuk Seri Thanenthiran, Presiden Parti Makkal Sakti Malaysia dan penyokong tegar bekas Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak, merumuskan situasi dengan tepat: diamnya Najib bukan tanda kelemahan. Sebaliknya, ia lambang kesabaran, maruah dan kebijaksanaan politik.

Najib telah lama berpegang bahawa perjuangan beliau harus berlaku di mahkamah, bukan di jalanan. Namun, Thanenthiran menyatakan bahawa cara kerajaan menangani Titah Diraja berkenaan tahanan rumah bagi Najib sangat memalukan. Beliau sendiri tidak menghadiri protes tersebut, tetapi seperti ramai yang lain, menyokong mesejnya.

Terdapat kepercayaan dalam kalangan penyokong Najib bahawa sekiranya beliau memberi isyarat untuk menggerakkan penyokongnya, himpunan Turun Anwar mampu menyaingi, bahkan mengatasi protes ICERD, Bersih dan segala perhimpunan besar dalam sejarah politik moden Malaysia.

Isu Utama: Ekonomi Negara

Dari sudut komunikasi, kerajaan kini kelihatan gagal. Perunding komunikasi Joshua Phua menegaskan bahawa kos sara hidup yang meningkat, ditambah dengan kenyataan bercanggah mengenai subsidi dan bantuan ekonomi, mendedahkan jurang besar antara pentadbiran Anwar dan realiti rakyat.

Pengumuman seperti bantuan SARA 100 dan reformasi subsidi minyak tidak diterima dengan baik. Ia kelihatan seperti reaksi spontan, bukannya dasar bersepadu. Penderitaan rakyat adalah nyata, tetapi kerajaan tampak buntu.

Phua turut mengkritik sifat elitis DAP, memberi amaran bahawa keangkuhan mereka sedang menolak orang Melayu ke arah penyatuan — bukan kerana kekuatan, tetapi kerana terdesak. Dan sejarah telah membuktikan, majoriti yang terdesak adalah satu kuasa yang sukar dijangka.

Diamnya UMNO, Tapi Penuh Makna

Satu perkara menarik selepas protes Turun Anwar adalah senyapnya UMNO. Tiada kenyataan mengecam. Tiada juga sokongan terbuka. Hanya pemerhatian senyap.

Dan mengapa mereka tidak bersuara? Jika Anwar jatuh dan Parlimen tidak dibubar, calon paling berkemungkinan untuk menggantikan beliau ialah Timbalan Perdana Menteri merangkap Presiden UMNO, Datuk Seri Ahmad Zahid Hamidi. Bagi penyokong Anwar, itu mimpi ngeri. Bagi Zahid, ia adalah pembuktian yang sejarah itu bagaikan roda.

Zahid, dengan penuh bijak, mengambil peluang selepas protes untuk memberi jaminan kukuh kepada penyokong Najib dan UMNO bahawa Titah Diraja berkenaan tahanan rumah mantan Perdana Menteri itu akan dilaksanakan secepat mungkin — satu tindakan yang bukan sahaja menenangkan penyokong, tetapi juga menegaskan kedudukan politik beliau dalam Kerajaan Perpaduan.

Detik Untuk Muhasabah

Perhimpunan Turun Anwar mungkin tidak akan menjatuhkan kerajaan, tetapi mesejnya sudah disampaikan dengan jelas: rakyat sedang memerhati, sedang menderita, dan mereka tidak lagi takut untuk bersuara. PH dahulunya disanjung sebagai wira reformasi — tetapi kuasa telah menghakis kerendahan hati mereka.

Bagi Anwar dan gabungannya, ini sepatutnya menjadi detik muhasabah. Amaran awal sebelum PRU akan datang. Atau lebih buruk, sebelum rakyat memilih bahawa suara jalanan adalah satu-satunya suara yang tinggal. – NMH

The post Turun Anwar – Saat ‘Padan Muka’ Buat PH first appeared on NMH.

Isu sama ada bekas Perdana Menteri, Najib Razak, akan dibenarkan menjalani baki hukuman penjara di rumah telah mencetuskan perdebatan negara mengenai peranan monarki dalam sistem keadilan Malaysia.

Addendum Diraja yang dikeluarkan oleh Sultan Pahang, Al-Sultan Abdullah Ri’ayatuddin Al-Mustafa Billah Shah, ketika baginda menjadi Yang di-Pertuan Agong ke-16 Malaysia pada tahun 2024, yang memberi hak kepada Najib untuk menjalani hukuman di bawah tahanan rumah, kini terperangkap dalam cabaran undang-undang dan politik. Terdapat pihak-pihak dalam kerajaan yang dilihat seakan mengabaikan atau meremehkan titah Raja. Tetapi, adakah kerajaan mempunyai kuasa untuk menolak keputusan ini? Dan yang lebih penting, apakah titah Raja kini diketepikan?

Dalam satu langkah bersejarah, Yang di-Pertuan Agong terdahulu mengeluarkan Addendum kepada Dekri Diraja yang sepatutnya membenarkan Najib menjalani baki hukuman di bawah tahanan rumah dan bukannya di penjara. Surat yang mengandungi titah ini dihantar kepada Peguam Negara ketika itu, Tan Sri Ahmad Terrirudin Mohd Salleh, tetapi tidak diambil tindakan. Sebaliknya, dokumen tersebut dihantar kepada Raja yang baharu untuk disemak, walaupun ia adalah arahan jelas daripada Raja yang terdahulu. Kegagalan Peguam Negara dan kerajaan untuk melaksanakan Perintah Diraja ini menimbulkan persoalan asas: mengapa ia diabaikan, dan siapa yang mendapat manfaat daripada situasi ini?

Malah ini membawa Najib membuat laporan polis berhubung dakwaan salah laku jenayah bekas Peguam Negara yang mana kes itu telah dibawa ke mahkamah dan akan dibicarakan pada 19 Ogos tahun ini.

Pendirian Undang-Undang Najib Razak

Kecewa dengan kekurangan tindakan, Najib mengambil langkah untuk bertindak sendiri. Beliau menulis surat kepada kerajaan dan pelbagai badan berkaitan menuntut penjelasan mengenai kegagalan melaksanakan Addendum tersebut. Najib telah merujuk kepada Perkara 42 Perlembagaan Persekutuan, yang menjamin hak warganegara, termasuk mereka yang dipenjarakan, untuk dilayan secara adil dan agar hak mereka dihormati. Beliau berhujah bahawa dengan menahan Addendum tersebut, kerajaan telah merampas haknya sebagai warganegara Malaysia, satu hak yang diberikan oleh Raja.

Respons Kerajaan

Peguam Negara ketika ini, Tan Sri Mohd Dusuki Mokhtar, dalam usaha untuk mempertahankan pendirian kerajaan, baru-baru ini membuat rayuan terhadap keputusan Mahkamah Rayuan. Peguam Negara berhujah bahawa Najib tidak bertindak dengan cermat dalam mendapatkan surat Addendum tersebut, yang hanya diserahkan oleh anak Najib, Datuk Mohd Nizar, melalui satu afidavit sehari sebelum pendengaran Mahkamah Rayuan. Hujah ini berdasarkan anggapan bahawa adalah tanggungjawab Najib untuk memastikan surat tersebut berada dalam milikannya.

Namun, inti pati isu ini adalah bahawa tugas untuk menyampaikan titah seperti ini terletak sepenuhnya pada kerajaan. Tidak seharusnya individu atau ahli keluarga mereka yang bertanggungjawab mengejar titah Diraja atau melaksanakan hak mereka dalam ketiadaan tindakan kerajaan.

Pendapat Tan Sri Shafee

Tan Sri Muhammad Shafee Abdullah, peguam bagi Najib Razak, telah mengemukakan hujah-hujah yang meyakinkan di Mahkamah Persekutuan, memberi pencerahan mengenai aspek-aspek kritikal dalam kes ini. Salah satu perkara utama yang dibangkitkan oleh Shafee berkaitan dengan Addendum, yang berkaitan dengan Dekri Diraja yang sepatutnya membenarkan Najib menjalani baki hukuman di bawah tahanan rumah. Sebagai respons terhadap hujah Peguam Negara, Shafee menjelaskan bahawa bahasa yang digunakan dalam dua dokumen tersebut — Pengampunan yang menyatakan pengurangan hukuman dan denda, serta perintah tahanan rumah — berbeza kerana ia disediakan oleh dua pegawai yang berlainan. Bahkan, Shafee menegaskan bahawa bahasa dalam Addendum itu lebih “agung” berbanding dokumen yang mengandungi Pengampunan.

Shafee juga menyoroti isu besar mengenai komunikasi antara pasukan undang-undang Najib dan pihak berkuasa yang berkaitan. Beliau menyatakan bahawa semua usaha untuk meminta penjelasan mengenai Addendum itu berakhir dengan keheningan, walaupun surat-surat telah dihantar kepada pihak-pihak berkaitan. Kekurangan respons ini bertentangan dengan hujah Peguam Negara yang menyatakan bahawa Datuk Nizar, anak Najib, seharusnya menyerahkan afidavit yang mengandungi surat dari Istana lebih awal. Peguam Negara mendakwa bahawa, walaupun dipenjarakan, Najib mempunyai akses kepada semua kemudahan dan boleh mengatur agar dokumen tersebut diperoleh lebih awal. Selain itu, Peguam Negara menegaskan bahawa Nizar, sebagai ahli Exco Pahang, boleh menghubungi Istana secara langsung untuk mendapatkan konsultasi mengenai perkara ini.

“Mencemar Duli”

Isu ini sudah tentu membawa keluhan kehairanan dari mereka yang berada di dalam bilik mahkamah kerana kebanyakan rakyat Malaysia tahu bahawa terdapat seni dan protokol tertentu dalam berurusan dengan Istana. Seperti yang dinyatakan oleh penulis dalam hantaran FB saya: “Kita bercakap mengenai Istana di sini. Kita perlu tunggu mereka memanggil kita. Itulah sebabnya kita menggunakan perkataan ‘mencemar duli’.”

Ucapan ini merujuk kepada protokol yang telah ditetapkan dalam berurusan dengan Istana, yang menekankan keperluan untuk menunggu jemputan dari Istana. Perkataan “mencemar duli” merujuk kepada amalan tradisi untuk menunjukkan rasa hormat yang tinggi kepada keluarga Diraja dengan tidak membuat pendekatan secara tidak sah kepada Istana, yang menekankan perlunya jemputan atau keterlibatan rasmi.

Poin utama dalam hujah undang-undang ini menekankan betapa sensitif dan formalnya cara kita berurusan dengan monarki, mengingatkan mahkamah dan rakyat umum mengenai protokol yang mengatur interaksi tersebut. Jelas daripada kenyataan Shafee dan konteks sekitarnya bahawa andaian Peguam Negara bahawa Najib dan pasukannya sepatutnya bertindak di luar protokol formal ini tidak mengakui hubungan unik dan teratur antara kerajaan dan Istana.

Monarki dan Kedaulatan Undang-Undang

Isu utama dalam kontroversi ini terletak pada asas Perlembagaan Malaysia: peranan Raja. Sebagai penjaga kedaulatan negara, Raja memegang hak eksklusif untuk memberi pengampunan, mengurangkan hukuman, dan mengambil tindakan lain yang dianggap perlu. Mencabar atau mengabaikan hak prerogatif ini melemahkan institusi monarki itu sendiri dan menimbulkan kebimbangan serius mengenai hakisan kedaulatan undang-undang.

Adalah penting untuk mengingatkan rakyat Malaysia bahawa kuasa Raja termaktub dalam Perkara 42 Perlembagaan Persekutuan, yang memberikan Raja kuasa untuk memberikan pengampunan, mengurangkan hukuman, dan mengambil tindakan lain yang difikirkan perlu. Penolakan untuk melaksanakan Addendum Diraja ini secara langsung mencabar hak ini dan meletakkan monarki dalam kedudukan yang terdedah.

Seruan kepada Raja-Raja

Dengan mesyuarat Majlis Raja-Raja yang dijangka berlangsung pada 16 dan 17 Julai 2025, terdapat seruan yang semakin kuat agar Raja-Raja campur tangan dalam isu ini. Ini adalah detik yang penting bagi monarki untuk menegaskan kuasanya dan memastikan bahawa kedaulatan undang-undang dipelihara. Jika pihak kerajaan terus mengabaikan Perintah Diraja ini, persoalan yang lebih besar timbul: Apakah perkataan Raja kini tidak lagi sah? Haruskah Raja-Raja, sebagai pihak berkuasa tertinggi di Malaysia, campur tangan untuk melindungi integriti monarki?

Mengabaikan Perintah Diraja bukan sekadar soal kecuaian undang-undang; ia boleh dilihat sebagai penghinaan terhadap jati diri monarki itu sendiri. Implikasi tindakan sedemikian lebih besar daripada kes Najib sahaja—ia mencerminkan retak dalam asas peranan monarki dalam negara ini.

Ketika pertempuran undang-undang mengenai hukuman Najib Razak berterusan, isu yang lebih luas tentang menghormati kuasa monarki semakin jelas. Kerajaan Malaysia perlu memutuskan sama ada ia akan terus mengabaikan hasrat Raja atau sama ada ia akan mematuhi dekri yang dikeluarkan oleh Raja. Mesyuarat Majlis Raja-Raja yang akan datang merupakan peluang untuk monarki membuat pendirian yang jelas, memastikan bahawa Perintah Diraja dihormati dan kuasa Raja tetap kukuh di mata rakyat. – NMH

The post Tahanan Rumah Untuk Najib: Dilema Perlembagaan first appeared on NMH.

Pembebasan Datin Seri Rosmah Mansor (Rosmah) baru-baru ini menandakan titik perubahan dalam wacana berterusan mengenai keadilan dan perwakilan undang-undang di Malaysia. Sebagai salah seorang peguam bela beliau, saya menyaksikan secara langsung kerumitan kes beliau dan implikasi keputusan mahkamah terhadap persepsi awam dan standard undang-undang. Keputusan ini bukan sahaja mengembalikan maruah beliau tetapi juga menekankan pentingnya perbicaraan yang adil dalam melindungi hak individu daripada bebanan pendapat awam.

Setiap tuduhan jenayah mesti memenuhi keperluan penting yang ditetapkan oleh undang-undang. Tuduhan berfungsi sebagai pemberitahuan formal kepada tertuduh, menggariskan dakwaan dan membentuk asas untuk perbicaraan. Jika tuduhan didapati mempunyai kecacatan yang ketara pada permulaan, tertuduh berhak mencabarnya di mahkamah. Ini adalah tindakan yang diambil oleh Rosmah melalui pasukan undang-undangnya, yang memfailkan permohonan untuk mempersoalkan keesahan dan keteraturan 17 tuduhan pengubahan wang haram yang dikenakan terhadapnya.

Undang-Undang Jenayah

Pertuduhan mesti disokong oleh butir-butir penting yang jelas yang dikehendaki di bawah undang-undang.

Dalam kes Rosmah, pasukan undang-undangnya mengemukakan beberapa perkara penting:

Penggandaan Tuduhan: Dakwaan pengelakan cukai merangkumi beberapa tahun kewangan, menyebabkan beberapa tuduhan untuk tingkah laku yang sama.

Ketiadaan Aktiviti Haram untuk Pengubahan Wang Haram: Pengubahan wang haram memerlukan kesalahan asas – biasanya aktiviti haram dari mana hasil dihasilkan. Tanpa hasil ini, pengubahan wang haram tidak boleh berlaku.

Tuduhan 1-12: Tuduhan ini mendakwa bahawa Rosmah terlibat dalam pengubahan wang haram dengan mendepositkan sejumlah wang ke dalam akaun banknya. Walau bagaimanapun, tuduhan ini gagal menjelaskan bagaimana tindakan mendepositkan wang ini boleh dianggap sebagai pengubahan wang haram.

Tuduhan 13-17: Tuduhan ini berdasarkan kegagalan Rosmah untuk mengemukakan penyata cukainya. Walau bagaimanapun, kegagalan mengemukakan penyata cukai tidak secara automatik menghasilkan hasil haram. Pengubahan wang haram memerlukan hasil aktiviti haram yang dapat dikenal pasti, tetapi tiada hasil sedemikian ditunjukkan dalam kes ini.

Kegagalan Mengemukakan Penyata Cukai Tidak Secara Automatik Jenayah: Kegagalan mengemukakan penyata cukai adalah satu kesalahan hanya selepas proses yang sepatutnya di bawah Akta Cukai Pendapatan telah dijalankan. Sehingga proses itu diselesaikan, adalah pramatang untuk menegaskan bahawa satu aktiviti haram telah berlaku, kerana tiada hasil haram yang telah dikenalpasti.

Pada asasnya, kegagalan mengemukakan penyata cukai itu sendiri tidak mewujudkan aktiviti haram atau hasil yang boleh dikaitkan dengan pengubahan wang haram. Tanpa kesalahan asas, tiada hasil untuk dicuci.

Pembebasan

Mahkamah Tinggi dengan teliti meneliti hujah-hujah yang dikemukakan oleh pasukan undang-undang Rosmah dan mendapati bahawa tuduhan tersebut tidak mempunyai asas undang-undang yang mencukupi. Akibatnya, mahkamah menentukan bahawa tuduhan terhadapnya tidak memenuhi kriteria undang-undang yang diperlukan.

Kes ini menekankan kepentingan memastikan bahawa tuduhan jenayah adalah jelas, berasas kukuh, dan disokong oleh bukti konkrit. – NMH

Nota Editor: Penghakiman penuh oleh Hakim Mahkamah Tinggi Tuan Muniandy A/L Kannyapan boleh dilihat di sini

The post Pembebasan Rosmah: Mengkaji Asas Undang-Undang Tuduhan first appeared on NMH.

KUALA LUMPUR – Isu berkaitan penahanan rumah Datuk Seri Najib Razak semakin menjadi perbincangan hangat, menimbulkan pelbagai persoalan tentang sama ada situasi ini dilaksanakan secara adil atau sekadar mencerminkan kelemahan dalam sistem keadilan. Apa yang penting untuk difahami ialah penahanan rumah tidak memerlukan undang-undang khusus. Keputusan ini bergantung kepada budi bicara Ketua Pengarah Jabatan Penjara dan Menteri Dalam Negeri, yang biasanya hanya dilakukan dalam keadaan khas bagi mengelakkan sebarang penyalahgunaan kuasa.

Namun, banyak pihak menyatakan bahawa ketika Najib dipenjarakan pada 23 Ogos 2022, beliau berada dalam situasi tidak diwakili, dan pihak berkuasa, termasuk Ketua Pengarah serta Menteri Dalam Negeri, tidak bertindak untuk menilai situasi tersebut. Tindakan tersebut dilihat seolah-olah mendukung penahanan Najib, yang oleh sesetengah pihak digambarkan sebagai tahanan politik.

Penahanan Politik dan Penyalahgunaan Kuasa

Sebilangan pengkritik menganggap penahanan Najib sebagai contoh penyalahgunaan kuasa, dengan merujuk kepada keadaan di mana beliau ditahan tanpa diberikan ruang yang adil untuk mempertahankan diri secara sewajarnya. Sebagai contoh, keluarga Najib disarankan oleh Hakim Hamid Sultan Backer untuk memfailkan permohonan habeas corpus di Mahkamah Tinggi, atau membawa isu ini kepada Majlis Raja-Raja. Langkah ini seharusnya menjadi satu cara untuk mencabar penahanan yang didakwa sewenang-wenangnya, sekali gus mengelakkan ketidakadilan yang mungkin berlaku.

Dekri Agong: Kuasa di Luar Budi Bicara

Satu lagi aspek yang menjadi tumpuan ialah Dekri Agong berkaitan penahanan rumah Najib. Dekri ini didasarkan kepada kes undang-undang Perak 2009, yang menjelaskan bahawa budi bicara Sultan, dan dalam kes ini Yang di-Pertuan Agong, melangkaui batas perlembagaan biasa, kerana Sultan sebagai raja berpelembagaan mempunyai kuasa residual dan kuasa simpanan. Kuasa ini memberikan Agong kebebasan untuk bertindak sekiranya beliau merasakan bahawa telah berlaku ketidakadilan, tanpa perlu mendapatkan nasihat dari Perdana Menteri atau mana-mana pihak.

Dalam kes penahanan rumah Najib, keputusan itu tidak memerlukan undang-undang khas, kerana ia berdasarkan kuasa budi bicara Agong. Seandainya Agong merasakan ada kesilapan dalam perlaksanaan keadilan, maka Baginda berhak bertindak tanpa perlu memberi penjelasan.

Langkah Seterusnya untuk Najib: Mahkamah Rayuan dan Selepasnya

Kini, Najib telah memfailkan rayuan di Mahkamah Rayuan untuk mencabar cara kerajaan menangani Dekri Agong mengenai penahanan rumah. Walau bagaimanapun, ramai penganalisis menjangkakan Mahkamah Rayuan mungkin tidak akan campur tangan dalam keputusan Mahkamah Tinggi. Dalam situasi tersebut, Najib mungkin perlu membawa kesnya ke Mahkamah Persekutuan, dan ramai yang menantikan bagaimana Mahkamah Tertinggi akan memutuskan isu yang rumit ini.

Sekiranya Mahkamah Persekutuan memutuskan terhadap Najib, beliau masih mempunyai pilihan untuk mengemukakan Semakan Mahkamah Persekutuan, memberikan lebih banyak ruang untuk meneruskan usaha mencari keadilan.

Perancangan Undang-Undang Penahanan Rumah

Terdapat spekulasi bahawa kerajaan mungkin sedang merancang untuk memperkenalkan undang-undang baru mengenai penahanan rumah dalam konteks kes Najib. Namun, undang-undang ini mungkin tidak terpakai secara retrospektif terhadap kes beliau. Sebarang undang-undang baru mengenai penahanan rumah tidak boleh menidakkan Dekri Agong, yang didasarkan kepada budi bicara perlembagaan.

Kesimpulan: Menegakkan Keadilan

Kes Najib Razak masih jauh dari penyelesaian. Ada yang melihat kes ini sebagai masalah politik, manakala yang lain menganggapnya sebagai ujian terhadap sistem perundangan Malaysia dan keupayaannya untuk menangani dakwaan ketidakadilan. Dengan Dekri Agong, kebijaksanaan perlembagaan, dan perbicaraan yang masih berjalan, kisah perundangan bekas Perdana Menteri ini terus menarik perhatian ramai pihak.

Semakin kes ini bergerak ke hadapan, perbincangan mengenai keadilan, ketelusan, dan peranan Raja dalam menegakkan undang-undang akan tetap menjadi fokus utama. – NMH

The post Najib Razak: Isu Penahanan Rumah dan Persoalan Tentang Keadilan first appeared on NMH.

KUALA LUMPUR – Bekas Perdana Menteri Datuk Seri Najib Razak dan isterinya, Datin Seri Rosmah Mansor, berhadapan dengan satu lagi pusingan prosiding mahkamah yang sengit, mencetuskan persoalan tentang keperluan perbicaraan yang berpanjangan ini. Semasa Najib menjadi Perdana Menteri, beliau dikenang atas sumbangan beliau kepada negara, dan para penyokongnya tertanya-tanya adakah wajar untuk menghentikan apa yang mereka lihat sebagai percubaan awam berterusan terhadap keluarga bekas perdana menteri.

Bekas Perdana Menteri dan isterinya menjadi pusat perhatian beberapa kes mahkamah berprofil tinggi minggu ini, menjadikan situasi mereka semakin mencabar. Najib baru-baru ini memberi keterangan di mahkamah berhubung dakwaan bahawa beliau gagal menyiasat dana RM3.6 bilion SRC International yang dibekukan oleh pihak berkuasa Switzerland pada tahun 2013. Walaupun beliau mempertahankan bahawa beliau mengharapkan pengurusan akan memaklumkannya, pihak pendakwaan berhujah bahawa Najib mendapat manfaat secara peribadi daripada dana tersebut. Namun, Najib menegaskan bahawa beliau percaya wang yang masuk ke dalam akaunnya adalah derma, dan bukan hasil yang tidak sah.

Kes Lain

Selain daripada kes-kes yang sedang berjalan, Najib juga berhadapan dengan perbicaraan berkaitan skandal 1MDB-Tanore. Mahkamah Tinggi dijangka membuat keputusan penting pada 30 Oktober, di mana Hakim Collin Lawrence Sequerah akan memutuskan sama ada terdapat kes prima facie terhadap Najib berkaitan dakwaan penyelewengan dana 1MDB. Keputusan ini akan menentukan sama ada Najib perlu membela diri atau kes itu akan digugurkan.

Bagi Rosmah, situasinya juga sama genting. Pasukan pembelaannya berhujah minggu ini bahawa tuduhan pengelakan cukai terhadapnya tidak semestinya bermakna beliau terlibat dalam pengubahan wang haram, yang merupakan tuduhan yang dihadapinya. Pembelaan menekankan kepentingan membezakan antara kesalahan cukai dan tuduhan pengubahan wang haram yang lebih berat. Hujah teknikal ini mencerminkan kerumitan kesnya, apabila peguamnya berusaha untuk mematahkan dakwaan pihak pendakwaan.

Tekanan Besar

Tekanan ke atas Najib dan Rosmah sangat besar, terutamanya apabila timbul tuduhan baru, termasuk khabar angin berterusan mengenai kes pembunuhan Altantuya Shaariibuu. Najib dengan tegas menafikan penglibatan, menyatakan di bawah sumpah bahawa beliau tidak pernah bertemu dengan mangsa dan tidak terlibat dalam jenayah tersebut.

Menambah kepada masalah perundangannya, saman fitnah Najib terhadap bekas Peguam Negara Tan Sri Tommy Thomas bermula minggu lalu di Mahkamah Tinggi Shah Alam. Saman itu berpunca daripada kenyataan fitnah yang didakwa terkandung dalam buku tulisan Thomas My Story: Justice in the Wilderness, yang mengaitkan Najib dengan pembunuhan Altantuya. Pasukan peguam Najib berusaha membersihkan namanya daripada tuduhan ini.

Penyokong Najib Mengenang Sumbangannya

Para penyokong Najib dan Rosmah kini mempersoalkan sama ada sudah tiba masanya untuk menghentikan perbicaraan ini, memandangkan Najib kini menjalani hukuman penjara untuk kes RM42 juta SRC sejak 2022 dengan tempoh hukuman yang telah dipendekkan oleh Yang Di Pertuan Agong sebelumnya dari 12 tahun asal, memberikan Najib hanya dua hingga tiga tahun lagi jika mengambil kira remisi.

Legasi Najib sebagai Perdana Menteri termasuk sumbangan besar kepada pembangunan ekonomi dan infrastruktur Malaysia, yang dipercayai ramai tidak sepatutnya dibayangi oleh perbicaraan perundangan yang sedang dihadapinya. Pencapaian bekas perdana menteri ini, seperti mengemudi Malaysia melalui tempoh kegawatan kewangan global dan peranannya dalam membentuk projek nasional utama, masih segar di ingatan penyokongnya.

Walaupun dengan pencapaian-pencapaian ini, usaha perundangan yang berterusan telah melukis gambaran sebuah keluarga yang sentiasa mempertahankan diri daripada tuduhan. Bagi Najib dan Rosmah, prosiding minggu ini hanyalah episod terkini dalam rangkaian cabaran perundangan yang kelihatan tiada penghujung.

Sarjana undang-undang (jurist) dan kolumnis NMH, Joe Fernandez, percaya bahawa kemungkinan terdapat keputusan yang belum jelas mengenai pemfailan kes-kes berganda terhadap Najib dan isterinya, Rosmah, yang berkaitan dengan isu yang sama. Beliau berpendapat bahawa pihak berkuasa mungkin menggunakan mahkamah untuk menyingkirkan Najib secara kekal jika boleh, atau sekurang-kurangnya sementara untuk membeli masa. Najib, katanya, mempunyai 4.6 juta pengikut di FB sahaja.

Mengheret Perhatian Awam

Ketika saga perundangan ini berterusan, ramai tertanya-tanya sama ada perbicaraan yang berpanjangan ini benar-benar menegakkan keadilan atau sekadar mengheret perhatian awam terhadap bekas Perdana Menteri dan keluarganya. Bagi para penyokong mereka, kes-kes ini bukan sahaja merupakan ujian peribadi untuk pasangan itu tetapi juga persoalan yang lebih besar tentang keseimbangan antara keadilan dan kesaksamaan dalam perbicaraan selepas kepimpinan.

Penampilan mahkamah Najib yang seterusnya dijadualkan akhir bulan ini, manakala Rosmah terus berjuang dengan tuduhannya dengan pasukan peguamnya yang komited untuk membuktikan dia tidak bersalah. Apabila keadaan semakin jelas, satu perkara yang pasti: ini adalah masa yang mencabar untuk keluarga Najib, dan persoalan sama ada keadilan atau pembalasan yang sedang dimainkan akan terus menjadi perdebatan. – NMH

The post Najib Razak dan Isteri – Masa Untuk Mengakhiri Ujian Perundangan? first appeared on NMH.

Pada 4 Februari 2024, saya telah memuatnaikkan rencana bertajuk “Pengampunan DS Najib: Lembaga Pengampunan Patut Beri Alasan” berdasarkan Kenyataan Media bertarikh 2 Februari 2024 yang dikeluarkan oleh Urusetia Lembaga Pengampunan Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya, Bahagian Hal Ehwal Undang-Undang, Jabatan Perdana Menteri.

Pada 7 Februari 2024, saya terdengar persidangan akhbar Tan Sri Shafee, peguam DS Najib melalui Youtube. Beliau membaca satu dokumen yang mengikutnya ditandatangani oleh Dr. Zaliha Mustafa, Menteri di Jabatan Perdana Menteri (Wilayah Persekutuan) dan juga DYMM SPB Yang di-Pertuan Agong (YDPA) yang ke-16 dan cop mohor Baginda.

Dalam rencana ini saya merujuk kepada Kenyataan Media itu sebagai dokumen pertama dan surat yang dibaca oleh TS Shafee itu sebagai dokumen kedua. Dokumen pertama, antara lain, mengatakan:

“Setelah menimbangkan pendapat dan nasihat, Mesyuarat Lembaga Pengampunan Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya kali ke-61 telah memutuskan hukuman ke atas YBhg. Dato’ Sri Mohd Najib bin Tun Haji Abdul Razak diberikan pengurangan 50 peratus bagi hukuman dan denda yang perlu dibayar. Oleh yang demikian, YBhg. Dato’ Sri Mohd Najib Bin Tun Haji Abdul Razak dipersetujui untuk dibebaskan pada tarikh pembebasan awal iaitu pada 23 Ogos 2028 dan denda yang perlu dibayar iaitu sebanyak RM210,000,000.00 dikurangkan kepada RM50,000,000.00.”

Jumlah Denda Yang DS Najib Kena Bayar

Daripada perenggan ini dapat difahamkan: bahawa keputusan untuk mengurangkan hukuman dan denda ke atas DS Najib itu adalah keputusan lembaga itu. Kedua, terdapat kesilapan pengiran baki denda yang kena dibayar oleh DS Najib setelah “pengurangan 50 peratus bagi hukuman dan denda yang perlu dibayar.” Kenyataan itu seterusnya berkata “Oleh yang demikian…denda yang perlu dibayar iaitu sebanyak RM210,000,000.00 dikurangkan kepada RM50,000,000.00.”

Adalah nyata 50% daripada RM210,000.00 adalah RM105,000,000.00 bukan RM50,000,000.00. Bagaimana kesalahan seperti itu pada dokumen yang begitu penting boleh berlaku sukar difahami. Urusetia itu adalah sebahagian daripada Bahagian Hal Ehwal Undang-Undang, Jabatan Perdana Menteri. Takkanlah pegawai undang-undang yang menyediakan dokumen semudah itu tidak faham makna “dan” dan tidak tahu mengira berapakah 50% daripada RM210,000,000.00.

Juga tidakkah Menteri berkenaan yang menghadiri mesyuarat lembaga itu tidak nampak kesilapan itu atau beliau tidak membacanya, sebelum meluluskannya. Kedua-dua mereka patut dipertanggungjawabkan

Kedua, perhatikan ayat ini:

“Setelah menimbangkan pendapat dan nasihat, Mesyuarat Lembaga Pengampunan Wilayah-Wilayah Persekutuan…telah memutuskan…”

Ertinya, keputusan mengurangkan hukuman dan denda kepada DS Najib itu adalah keputusan lembaga itu yang dipengerusikan oleh YDPA, yang bererti ahli-ahli lembaga itu dan YDPA bersetuju dengannya. Tunggu lihat apa yang dikatakan oleh dokumen kedua.

Dokumen kedua ditandatangani oleh Dr. Zaliha Mustafa, Menteri di Jabatan Perdana Menteri (Wilayah Persekutuan). Dikembarkan kepada dokumen itu adalah satu muka surat berasingan tidak bernombor dan tidak bertarikh. Ia bertajuk Perintah Pembebasan Awal dan mengandungi cop mohor YDPA dan tandatangan Baginda dan perkataan “Kepada Ketua Pengarah Penjara Malaysia dan Sekalian Yang Menerima Surat Ini.” Saya fikir ia adalah muka surat pertama kepada dokumen itu.

Dokumen ini, antara lain, mengatakan:

“Lembaga Pengampunan….pada 29 Januari 2024 menimbang hukuman banduan telah menasihatkan Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong supaya banduan Dato’ Sri Mohd Najib bin Tun Haji Abdul Razak meneruskan baki hukuman.” 

Ia diikuti selepas itu, di muka surat yang sama, dengan:

“Bahawasanya adalah munasabah, pada hemat beta, belas kasihan patut diberi kepada Dato’ Sri Mohd Najib bin Tun Haji Abdul Razak. Maka oleh yang demikian beta …, pada menjalankan kuasa yang terletak pada beta… dengan ini memerintahkan bahawa Dato’ Sri Mohd Najib bin Tun Haji Abdul Razak dibebaskan pada tarikh pembebasan awal iaitu pada 23 Ogos 2028 dan denda dikurangkan kepada RM50,000,000.00….beta telah menurunkan tandatangan dan cop mohor beta pada 29 Januari 2024.”

Dokumen itu diakhiri dengan perkataan “Dengan Titah Perintah Baginda” diikuti dengan tandatangan Dr. Zaliha Mustafa, Menteri di Jabatan Perdana Menteri (Wilayah Persekutuan).

Memeningkan

Dokumen ini juga memeningkan. Pertama, dalam satu dokumen terdapat dua orang yang bercakap dan dua orang yang menandatanganinya, Menteri dan YDPA. Di bahagian pertama, ia nampak seperti Menteri membuat kenyataan mengenai pengampunan DS Najib.

Selepas itu, YDPA pula bertitah yang diakhiri dengan “PADA MENYAKSIKAN YANG TERSEBUT DI ATAS beta telah menurunkan tandatangan dan cop mohor beta pada 29 Januari 2024.” Tetapi, Baginda tidak menurunkan tandatangan Baginda di muka surat itu. Yang menurunkan tandatangannya adalah Menteri selepas perkataan “Dengan Titah Perintah Baginda”. Dokumen itu pula tidak bertarikh. Tandatangan dan cop mohor YDPA dibuat pada sekeping kertas berasingan yang juga tidak bertarikh.

Dalam keadaan ini, kita tidak tahu bilakah dokumen yang ditandatangani Menteri itu dan dikatakan ditandatangani YDPA itu dibuat. Tandatangan Menteri tidak bertarikh. Tandatangan YDPA diturunkan atas sekeping kertas berasingan tidak bermuka surat dan juga tidak bertarikh. Tandatangan Baginda sepatutnya terletak di muka surat 4 bersama-sama tandatangan Menteri. Jika dibuat demikian pun pelik juga. Ini bukan surat bersama yang kedua-dua orang mengatakan atau mengesahkan perkara yang sama. Ini surat dua orang yang masing-masing berkata perkara yang berlainan.

Satu Penghinaan

Saya tidak pernah lihat satu dokumen yang begitu penting dibuat sedemikian cara. Jika mengikut tajuk pada kertas tidak bernombor di mana terdapat tandatangan YDPA, ia adalah Perintah Pembebasan Awal daripada YDPA. Jika demikian, ia sepatutnya menggunakan kepala surat Istana Negara. Ia tidak boleh dicampur aduk dengan kenyataan Menteri. Baginda seorang sahaja yang patut menandatanganinya. Menumpang surat orang lain yang menggunakan kertas taip adalah satu penghinaan kepada Baginda. Tiada siapa pernah berbuat demikian. Ini Menteri di Jabatan Perdana Menteri pula yang melakukannya. Saya tidak fikir perkara seperti itu pernah berlaku dalam sejarah Malaysia. Pegawai dan Menteri berkenaan patut dipertanngunjawabkan

Ingat kembali, mengikut dokumen pertama keputusan mengurangkan hukuman dan denda kepada DS Najib itu adalah keputusan lembaga itu yang dipengerusikan oleh YDPA, yang bererti ahli-ahli lembaga itu dan YDPA bersetuju dengannya.

Apa yang dikatakan oleh dokumen kedua?

Meneruskan Baki Hukuman

“Lembaga Pengampunan….telah menasihatkan YDPA supaya banduan Dato’ Sri Mohd Najib …. meneruskan baki hukuman.”

Tetapi, Baginda berpendapat “…. adalah munasabah, pada hemat beta, belas kasihan patut diberi kepada…. ” DS Najib. Maka Baginda memerintahkan hukuman dan denda dikurangkan. Ertinya Baginda tidak menurut nasihat lembaga itu. Ini selaras dengan pendapat Baginda tidak terikat dengan nasihat Lembaga Penasihat. Mahkamah kita pun memutuskan demikian.

Ertinya, terdapat perbezaan besar di antara apa dinyatakan oleh dua dokumen itu. Dokumen pertama mengatakan lembaga dan YDPA sekata untuk mengurangkan hukuman dan denda DS Najib. Dokumen kedua mengatakan lembaga menasihat Baginda bahawa DS Najib hendaklah meneruskan baki hukuman, ertinya DS Najib tidak diberi pengurangan. Tetapi, Baginda tidak menurut nasihat itu dan memberi pengurangan atas dasar belas kasihan.

Apa yang menghairankan ialah, jika apa yang dikatakan dalam dokumen kedua itu adalah apa yang sebenarnya berlaku dalam mesyuarat lembaga itu, bagaimana pegawai undang-undang di jabatan itu boleh tidak tahu perbezaannya dan menggubal dokumen pertama seperti itu? Adakah beliau tidak hadir dalam mesyuarat itu? Menteri berkenaan memang hadir. Tidakkah beliau tahu apa yang sebenarnya berlaku? Tidakkah beliau tahu perbezaan di antara keduanya? Tidakkah beliau nampak apa makna dan kesan apa yang dikatakan oleh dokumen pertama itu? Atau beliau tidak membacanya?

Saya lebih percaya bahawa dokumen kedua dikeluarkan untuk membetulkan dokumen pertama setelah orang ramai menyalahkan kerajaan kerana pemberian pengampunan itu. Mereka menuduh kerajaan memain peranan di dalamnya. Tuduhan itu tidak adil kepada Kerajaan, terutama sekali kepada Perdana Menteri, jika ia tidak betul. Saya lebih percaya apa yang disebut dalam dokumen kedua adalah apa yang berlaku dalam mesyuarat itu. Jika tidak, tidakkah YDPA membacanya sebelum menurunkan tandatangan Baginda atau Baginda sanggup berbohong? Saya tidak fikir demikian.

Satu perkara lagi yang memeningkan ialah dokumen pertama menyebut pengurangan 50% hukuman penjara dan menetapkan tarikh pembebasan awal iaitu pada 23 Ogos 2028. Dokumen kedua pula tidak menyebut pengurangan hukuman penjara sebanyak 50% tetepi terus menetapkan tarikh pembebasan awal yang sama, iaitu pada 23 Ogos 2028.

Perbalahan

Penetapan tarikh pembebasan awal itu telah menimbulkan perbalahan sama ada ia boleh dikurangkan oleh Ketua Pengarah Penjara menurut undang-undang dan peraturan penjara. Saya percaya tarikh itu dikira oleh pegawai yang menggubal surat itu, bukan oleh Lembaga Pengampunan dalam dokumen pertama dan oleh YDPA dalam dokumen kedua. Saya percaya apa yang dipersetujui seperti disebut dalam dokumen pertama dan apa yang dititahkan oleh YDPA menurut dokumen kedua ialah DS Najib diberi pengurangan hukuman penjara sebanyak 50%.

Mengapa tidak menyebut demikian dan biarkan pihak penjara mengira dan menetapkan tarikh pembebasannya, mengambil kira perintah itu dan lain-lain kelayakan beliau mengikut undang-undang dan peraturan penjara. Mereka lebih arif dalam halam hal itu. Mahkamah pun tidak menetapkan tarikh pembebasan. Seperti dalam kes ini, Mahkamah Persekutuan hanya memerintahkan hukuman penjara DS Najib berjalan “mulai daripada Keputusan Mahkamah Persekutuan iaitu pada 22 Ogos 2022.”

Malangnya, sudahlah dokumen pertama mempunyai kesilapan-kesilapan material, dokumen kedua pula memalukan Kerajaan dan merupakan satu penghinaan terhadap YDPA. Menteri berkenaan bertanggungjawab ke atasnya. Beliau tidak boleh menolak tanggungjawab itu kepada pegawainya semata-mata. – Tun Abdul Hamid

The post Kenyataan Pengampunan DS Najib: Kesilapan Demi Kesilapan Berlaku first appeared on NMH.